Aan de rand van een historische rijhal in Wenen staat een lipizzaner gedeeltelijk verborgen achter een houten wand. De piste blijft buiten beeld. Alleen een klein wit paard, weerspiegeld in het oog van de lipizzaner laat zien dat er verderop een voorstelling plaatsvindt.

Het paard dat wacht staat stil; het paard in de piste beweegt. De houten wand scheidt het wachten van het betreden van de piste en ongezien blijven van applaus ontvangen.

Het schilderij toont het stille moment voordat het paard de piste betreedt. Terwijl het kijkt, wordt de verre voorstelling een mogelijke eigen toekomst. De weerspiegelde figuur kan een ander paard zijn, of het beeld van zichzelf dat het in het licht ziet stappen.